Erzurum’un dadaş yürekli insanlarından yükselen ses, bu kez sadece bir eleştiri değil, aynı zamanda modern siyasetin trajikomik bir tablosunu gözler önüne seriyor. AK Parti saflarından seçilerek Ankara’ya gönderilen bir bayan milletvekilinin, seçmeninden her platformda uzak durduğu, halkın dertlerine sağır kaldığı yönündeki şikayetler artık ayyuka çıkmış durumda.
Kamuoyunun vicdanında yankı bulan bu eleştiriler, geçtiğimiz günlerde bir haber metniyle açıkça dile getirilmişti:
“Elit toplantılardan, seküler düğünlerden, protokol yemeklerinden, lüks açılışlardan biraz zaman ayır da sahaya in ve halkın arasına karışıp dert dinle. AK Partili vekil profiline uymuyorsun!”
Bu sert ama haklı eleştiriye verilen yanıt ise, siyaset arenasında nadir görülen bir ‘sanal komedi’ örneği oldu. Sayın vekil, eleştirilere kulak vermek, özeleştiri yapmak veya gerçekten sahaya inmek yerine, sanal medyasının ‘sanal eylem ve söylemlerle’ dolu dünyasına sığındı. Bir anda ‘halkın arasındaymış gibi’ pozlar, ‘dert dinliyormuş gibi’ paylaşımlar peşi sıra gelmeye başladı. Fotoğraflar, videolar… Hepsi, o çok eleştirilen ‘elit’ çevreden sıyrılıp, ‘halktan biri’ imajı çizme gayretindeydi.
“Kimse Yemedi, Sadece Güldük”
Ancak bu ‘sanal performans’, Erzurum kamuoyunda beklenen etkiyi gün yüzüne çıkarmak bir yana, sadece tebessümlere yol açtı. Zira halkın hafızası, sanal dünyanın geçici illüzyonlarından çok daha güçlüdür.
“Sayın vekil, bunu kimse yemedi ama bu hareketinize bayağı güldük, espriniz için teşekkürler” sözleri, bu ‘sanal siyaset’ denemesinin ne denli başarısız olduğunu açıkça ortaya koyuyor. Halk, samimiyetsizliği ve yapaylığı anında fark eder. Gerçekle sanal arasındaki o ince çizgiyi, siyasetçilerin aksine, vatandaş çok net bir şekilde çizer.
Sanal Hayatlar, Reel Hüsranlar
Sanal medyanın sanal kişilikleri, siyaset sahnesinde yeni bir olgu değil. Reel hayatta başka, sanal hayatında başka olan nice bürokrat ve siyasetçi gördük bu topraklarda. Onların akıbeti ise genellikle hüsran oldu; bir zamanlar parlayan yıldızları, bugün atıl durumda, unutulmuş köşelerde siyasi kariyerlerinin tozlu sayfalarını karıştırıyorlar.
Bu durum, siyasetin temel kuralını bir kez daha hatırlatıyor: Halkla kurulan bağ, sanal filtrelerle değil, gerçek temasla, samimi diyalogla ve sahici dertleşmelerle kurulur.
Sonuç: Bu Film Tutmaz!
Sayın vekilin bu ‘komedi’si, belki kısa süreli bir gündem yaratmış olabilir. Ancak uzun vadede, siyasi itibarın ve seçmen güveninin sanal beğenilerle değil, gerçek hizmetle ve halka yakın duruşla inşa edildiği gerçeğini değiştirmez.
Erzurum’un beklentisi; lüks açılışların parlak ışıklarında değil, şehrin sokaklarında, kahvehanelerinde, evlerinde yankılanan dertlerde ve çözüm arayışlarındadır. Bu ‘sanal cevap’, belki bir espri olarak görülebilir, ancak siyasetin ciddiyeti ve halkın beklentileri karşısında oldukça zayıf kalmaktadır.
Unutulmamalıdır ki; siyaset bir tiyatro sahnesi değil, halka hizmet etme platformudur. Ve bu platformda, ‘sanal’ olanın değil, ‘gerçek’ olanın değeri vardır.
Komedi için teşekkürler, ama bu film tutmaz, Sayın vekil hanım!
